Psikanaliz ve Nesne İlişkileri

Psikanaliz ve Nesne İlişkileri-istanbul psikolog,online terapi

Melanie Klein, kendisini Sigmund Freud'un kuramının bir yorumcusu olarak görmesine rağmen, Freud'un kuramından zamanla sapmıştır. Nesne ilişkileri kuramının kurucusu olan Klein, çalışmalarında çocuklar üzerine odaklamış ve nesne ilişkilerinin önemine vurgu yapmıştır. şişli psikolog

Klein'ın Freud'un kuramından nasıl ayrıldığını anlamak için öncelikle klasik psikanalitik kurama göz atmak gerekmektedir. Freud, insanlara daha mekanik bir bakış açısıyla yaklaşarak onları adeta makineler olarak görmüştür. Enerji kavramını, insan psişesinin işleyişi açısından önemli olarak nitelendirmiştir. Freud, insanların doğuştan getirdikleri bazı dürtüleri tanımlamıştır; bunlar Eros (yaşam dürtüsü veya libido) ve Thanatos (ölüm dürtüsü) olarak iki kategoriye ayrılmıştır. Bu dürtüler, insanı harekete geçiren tetikleyicilerdir. Insan bedeninde bu dürtüler dolayısıyla biriken ve salınmayan enerji, basıncın artmasına neden olmaktadır. Bu durum insanda kaygı yaratmakta ve bu kaygı da patolojiye yol açmaktadır. Kısacası makine yıkıma sürüklenmektedir. beşiktaş psikolog

Freud'un bakış açısında biriken enerji veya dürtüler, doyuma ulaşmayı hedeflemektedir. Bu noktada haz ilkesinin baskın olduğu görülmektedir. Id, anında ve tam doyum istemekte ve bu doyumu sağlayan nesnenin ne olduğunun önemi olmamaktadır. Biriken enerjinin hangi nesneye veya kişiye aktarıldığı, dürtü tatminini sağlayan nesnenin özellikleri önemli değildir. Yalnızca deneyim tekrarlandığında nesne önem kazanmaktadır. Kişinin dürtülerinin, o nesne ile doyuma ulaşabilmesi asıl önemli olan şeydir; nesnenin kim veya ne olduğu ikinci plandadır. online psikolog

Klein ise kişilerin doğuştan getirdikleri içgüdülerini tatmin etmek adına nesne ve ilişki arayışına girdiklerini ileri sürmektedir. Bu noktada vurguladığı şey, nesnenin sıradan ve herhangi bir şey olamayacağıdır; yani nesne ile kurulan ilişkinin önemi büyüktür.

Bir diğer farklılık, superego gelişimi açısından ortaya çıkmaktadır. Freud'un anlayışına göre, superego dediğimiz yapı, ödipus karmaşasının bir mirasçısıdır. İdin istekleri doğası gereği bencildir. Idin sürekli doyum arayışında olan bu istekleri, toplumsal normlar ve kuralların kişiden beklentileriyle çatışmaktadır. Bu uyumsuzluk durumu kişide bunaltı ve kaygı yol açmaktadır. Kişi, kaygı durumundan kaçabilmek adına davranışlarını toplumsal ahlaka ve ebeveynlerin kurallarına uygun şekilde düzenlemektedir. Bir süre sonra ebeveyn veya nesne içselleştirilmekte, onunla özdeşim kurulmakta ve artık o nesne olmadan da üstbenlik işlevlerini yerine getirilebilmektedir. Böylece dışsal bir nesneye ihtiyaç duymayan içsel bir yapı oluşturulmaktadır. Superego, aslında dış etkenlerin etkisiyle gelişen bir yapı olarak karşımıza çıkmaktadır.

Klein'e göre ise bu durum farklıdır. Dışsal bir etkiden ziyade içsel bir motivasyonla bu yapının ortaya çıktığını söylemektedir. Kişi, kendi yıkıcı dürtülerinin bağlandığı nesneye zarar vereceği fantezisinden dolayı suçluluk duyguları hissetmektedir. Süperegonun harekete geçmesini tetikleyen durum, kişinin sevdiği, değer verdiği nesneyi kaybetme kaygısıdır. Bu kaygıdan kaçınabilmek için "iyi nesne" olarak adlandırılan nesneyi kendi kurguladığı fantezilerle birlikte içselleştirmektedir. İyiyi içselleştirerek kötüden onu korumaya çalışmaktadır.

Online ve Yüz Yüze Uzman Klinik Psikolog Kadromuz için Tıklayın

 Ücretsiz/Uygun Psikoterapi için Tıklayın

Ücretsiz Terapi için Tıklayın

Hamide Güven

Referans

Koch, B. J. (2018). Psikanalitik Gelişim Teorileri (2. cilt). Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları.

Klein, M. (2002). Haset ve Şükran. Metis Yayınları.