Vajinismus Testi

Vajinismus tanısı koymak için tek başına uygulanabilecek, kesin sonuç veren yazılı veya çevrim içi tek bir "vajinismus testi" bulunmamaktadır. Vajinismus teşhisi, jinekolojik ve psikiyatrik/psikolojik değerlendirmeleri içeren bütüncül bir klinik süreçtir.

Ancak tıp ve klinik psikoloji literatüründe vajinismusu teşhis etmek, şiddetini belirlemek ve hastanın durumunu değerlendirmek için kullanılan belirli tanı kriterleri, klinik muayeneler ve bilimsel ölçekler (testler) bulunmaktadır:

1. Klinik Tanı Kriterleri (DSM-5 ve ICD)

Hekimler, vajinismus tanısını koyarken uluslararası kabul görmüş tanı el kitaplarındaki kriterleri referans alırlar:

• DSM-5 Tanı Kriterleri (Genitopelvik Ağrı/Penetrasyon Bozukluğu): Vajinal ilişki sırasında zorluk yaşanması, pelvik ağrı, vajinal penetrasyon öncesinde veya sırasında yoğun kaygı/korku duyulması ve pelvik taban kaslarının belirgin şekilde gerilmesi/kasılması kriterlerinden bir veya daha fazlasının yaklaşık en az altı aydır devam etmesi gerekir.
• ICD-10 Tanı Kriterleri: Vajina girişindeki kasların cinsel ilişkiye engel olacak şekilde istemsiz spazmı, penetrasyon girişimi sırasında pelvik taban kaslarında kasılma, cinsel ilişki korkusu/kaçınma gibi belirtilerin en az birkaç ay sürmesi ve organik bir nedenin bulunmaması aranır.

2. Jinekolojik ve Fiziksel Muayene

Vajinismus tanısında en önemli adımlardan biri, vajinal girişe engel olabilecek endometriozis, enfeksiyonlar, mantar, kızlık zarı anomalileri veya anatomik engeller gibi organik/fiziksel nedenleri dışlamaktır. Vajinismus hastaları, kontrol dışı kasılmalar ve yoğun korku nedeniyle jinekolojik muayenelerden kaçınma eğilimindedir ve muayene sırasında bacaklarını sıkma veya muayeneye izin vermeme gibi savunma tepkileri gösterirler.

Uluslararası Ağrı Çalışmaları Birliği (ISAA), muayene esnasında hastanın gösterdiği bu kasılma ve kaçınma tepkilerine göre vajinismusun şiddetini 5 seviyeye ayırır:

• Seviye 1 (En Hafif): Jinekolog görüşmesiyle belirgin rahatlama sağlanır ve muayene gerçekleşir.
• Seviye 2: Kaslar kasılmıştır; jinekolog görüşmesine rağmen hastanın tedirginliği devam eder ama muayene yapılabilir.
• Seviye 3: Hasta bacaklarını sıkararak jinekologdan kaçmaya çalışır.
• Seviye 4 (En Şiddetli): Hasta bacaklarını sıkar, hekimi iter veya geriye doğru kaçar; muayeneden tamamen kaçınılan evredir.
• Seviye 5: Yoğun duygusal stres, baş dönmesi, kendini savunma/koruma içgüdüsünün çok baskın olduğu ve muayenenin imkansız olduğu evredir.

3. Klinik Değerlendirme Ölçekleri ve Anketler (Bilimsel Testler)

Uzmanlar, vajinismus tanılı kişilerin cinsel işlevlerini, doyum düzeylerini ve psikolojik durumlarını ölçmek için klinik araştırmalarda ve seanslarda şu bilimsel testleri (ölçekleri) uygularlar:

• Golombok Rust Cinsel Doyum Ölçeği (GRCDÖ): İlişkinin kalitesini ve cinsel işlev bozukluklarını değerlendirir. Kadın formunda "Vajinismus" ve "Orgazm" alt boyutları başta olmak üzere toplam 7 alt boyut yer alır ve hastanın yaşadığı sorunun şiddetini değerlendirmek için kullanılır.
• Kadın Cinsel İşlev Ölçeği (FSFI - Female Sexual Function Index): Kadınların cinsel hayatındaki temel sorunları belirlemeye yönelik 19 soruluk bir ankettir. Cinsel istek, uyarılma, vajinal yağlanma, orgazm, doyum ve ağrı durumunu ölçer.
• Vajinal Penetrasyon Biliş Ölçeği: Vajinismus hastalarında ağrı beklentisini ve felaketleştirici (katastrofik) düşünceleri tespit etmek amacıyla kullanılır.
• Psikolojik Durum Testleri: Vajinismusa sıklıkla kaygı ve depresyon eşlik ettiği için Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği (HADS) ile bireyin bedensel algısını ölçen Beden İmajı Ölçeği ve Ağrı İnançları Ölçeği gibi testlerden de yararlanılır.

vajinismus olup olmadığınızı kendi kendinize kesin olarak anlamanızı sağlayacak tıbbi bir ev testi yoktur. Bu belirtileri yaşıyorsanız kesin tanı ve doğru yönlendirme için bir kadın hastalıkları uzmanı ile cinsel terapi alanında uzmanlaşmış bir psikiyatrist veya klinik psikoloğa başvurmanız en sağlıklı adımdır.

Vajinismus, yalnızca vajinal kasların istemsiz bir spazmı veya kasılması değil; zihinsel süreçlerin, erken dönem yaşantıların, bilişsel şemaların ve ilişkisel bağlamın iç içe geçtiği çok boyutlu psikolojik nedenlere sahip karmaşık bir cinsel işlev bozukluğudur.

1. Beklentisel Ağrı Korkusu, Anksiyete ve Fobik Tepkiler

• Ağrı ve Acı Beklentisi: Vajinismusun en belirgin psikolojik bileşenlerinden biri, cinsel penetrasyon sırasında şiddetli ağrı yaşayacağı düşüncesidir. Kadın, cinsel ilişki sırasında canının yanmasından çok canının yanacağı düşüncesine kapılarak zihinsel olarak buraya yoğunlaşır ve istemsiz bir kasılma geliştirir.
• Fobik Kaçınma ve Şartlanma: İlk cinsel birleşme denemesinde ağrı, acı veya yoğun kasılma yaşayan kadın, sonraki her girişim için koşullu bir fobi ve kaçınma tepkisi geliştirir. Bu durum, cinselliğe yönelik genel bir kaçınma davranışına neden olur.
• Zarar Görme, Yırtılma ve Diğer Korkular: Vajinanın penisi içine alamayacak kadar küçük olduğu, penisin girişiyle vajina duvarlarının yırtılacağı, aşırı kanama olacağı, bayılma veya ölümün gerçekleşeceği şeklindeki felaketleştirici (katastrofik) düşünceler yoğun kaygı uyandırır. Ayrıca gebe kalma/doğum korkusu, kirlenme veya hastalık kapma endişeleri de bu korku döngüsünü pekiştirir.

2. Sosyokültürel Koşullanmalar ve Hatalı Cinsel Şemalar

• Cinselliğin Olumsuz Kodlanması: Kadının çocukluğundan itibaren cinselliğin "tehlikeli, günah, ayıp, suç veya kirli" olduğuna dair sosyal ve ailevi mesajlar alması, cinselliğe karşı bilinçdışı bir direnç, cinsel kaygılar ve suçluluk duyguları yaratır.
• Cinsel Mitler ve Bilgi Eksikliği: Cinselliğe dair bilimsel ve doğru bilgilere erişememek, kadınların kendi bedenlerini ve anatomilerini tanıyamamalarına yol açar. Kulaktan dolma korkutucu ilk gece hikayeleri ve bekarete atfedilen katı toplumsal baskılar, vajinismusun gelişimine zemin hazırlar.

3. Erken Dönem Travmaları ve Güven Sorunları

• Çocukluk Çağı Cinsel ve Fiziksel İstismarı: Geçmişte yaşanan cinsel istismar, taciz veya tecavüz gibi travmatik cinsel deneyimler; yetişkinlikte cinsel benlik şemasının bozulmasına, yakınlık kurmada güven sorunlarına, cinsel fobilerin gelişmesine ve orgazm güçlüklerine yol açar. Bu travmalar nedeniyle bedeninden kopukluk hisseden kadın, her cinsel birleşme denemesinde travmatik deneyimin acısını ve korkusunu yeniden canlandırabilir.

4. Aile Yapısı ve Ebeveyn İlişkilerindeki Dinamikler

• Baskıcı ve Otoriter Aile Ortamı: Cinselliğin tabu kabul edildiği, son derece otoriter, katı ve kısıtlayıcı bir aile ortamında büyümek pelvik kas gerginliğine ve vajinismusa yol açabilir. Bu ortamlarda "itaatkar, iyi ve temiz kız" olma rolünü üstlenen kadınlar, öfkelerini ifade etmekte zorlanır ve dış onaya aşırı bağımlı hale gelebilirler.
• Ayrışma-Bireyleşme Güçlükleri: Vajinismuslu kadınlarda, anne-çocuk ilişkisindeki bağımlı yapı nedeniyle anneden psikolojik olarak ayrışma ve bireyleşme süreçlerinde yoğun güçlükler yaşandığı görülmektedir. Annesiyle aşırı bütünleşik olan kadın, partneriyle kuracağı cinsel yakınlığı bilinçdışı düzeyde ilk sevgi nesnesi olan annesine karşı bir "ihanet" olarak algılayabilir ve cinsel ilişkiyi reddetmeyi tercih edebilir.
• Ebeveyn Tutumlarının Algılanışı: Vajinismuslu kadınların babalarını aşırı koruyucu, evhamlı, eleştirel ya da otoriter olarak algılama eğilimi yüksektir. Ayrıca aile içinde ebeveynler arası çatışmalı bir ilişkiye veya annenin cinselliğe zorlanmasına tanık olmak da önemli bir psikolojik faktördür.

5. Bilinçdışı Çatışmalar ve Kişilerarası Davranış Kalıpları

• Bilinçdışı İtaatsizlik ve Protesto: Psikodinamik kurama göre vajinismus, kadının cinsel ilişkiye hazır hissetmemesi nedeniyle partnerinin cinsel arzularını engellemeye yönelik bilinçdışı bir "itaat etmeme davranışı" ya da geleneksel cinsel rol dağılımlarına karşı üstü kapalı bir "protesto işareti" olarak yorumlanabilir.
• Dominant/Kontrolcü İletişim Örüntüsü: Klinik çalışmalarda, vajinismus tanısı alan kadınların kişilerarası ilişkilerinde anlamlı derecede daha dominant/kontrolcü ve kendini feda etmeye yatkın davranış örüntüleri benimsedikleri saptanmıştır. Çok fazla baskılanarak büyüyen kadınların, cinsel birleşmeyi reddederek kendi hayatlarında bir "kontrol alanı" açmaya çalışıyor olabilecekleri düşünülmektedir.
• Duyguları Bastırma ve Kaçınma: Vajinismuslu kadınlar, kişilerarası ilişkilerinde özellikle öfke gibi olumsuz duygularını dışa vurmada güçlük yaşarlar ve cinsel uyarılara karşı duygudan kaçınan, mesafeli veya iletişimden kaçınan bir tarz sergileyebilirler.

6. Kendilik Algısı ve Olumsuz Beden İmajı

• Düşük Benlik Saygısı ve Yetersizlik: Başarısız cinsel birleşme denemelerinin artmasıyla birlikte kadında yetersizlik, beceriksizlik, suçluluk, mahcubiyet, çaresizlik ve kendini kadın gibi hissedememe duyguları yoğunlaşır. Ayrıca patolojik boyuttaki mükemmeliyetçilik de cinsel sorunlara ve ilişki problemlerine zemin hazırlar.
• Olumsuz Beden Algısı ve Memnuniyetsizlik: Kendi bedenini tanıyamama, vajinal bölgesine bakamama veya dokunamama durumu yaygındır. Beden imajından memnuniyetsizlik duyan kadınlar, cinsel eylem sırasında görünmekten ve partneri tarafından beğenilmeyeceğinden kaygı duyarak kaçınma davranışı gösterir ve cinselliğe karşı duvar örerler.

7. Eşlik Eden Psikiyatrik Semptomlar

• Vajinismusa sıklıkla depresyon ve yaygın anksiyete bozukluğu gibi psikiyatrik durumlar eşlik ederek cinsel işlev bozukluğunun şiddetini artırır. Ayrıca temizlik/bulaşma obsesyonları, genel fobik eğilimler ve yüksek tiksinme duyarlılığı (cinsel organlara, salgılara veya birleşmeye karşı duyulan tiksinti) vajinismus tablosunun sürdürülmesinde aktif rol oynar.

Vajinismus belirtileri; cinsel birleşme denemelerinde ya da vajinal bölgeye yönelik herhangi bir müdahale esnasında ortaya çıkan fiziksel (bedensel), psikolojik (bilişsel) ve davranışsal tepkileri kapsar. Kaynaklarda yer alan klinik çalışmalara ve tanı kriterlerine göre vajinismusun temel belirtileri şunlardır:

1. Fiziksel ve Bedensel Belirtiler

• İstemsiz Vajinal Kasılmalar ve Kilitlenme: Vajinal penetrasyon (giriş) girişimi sırasında pelvik taban kaslarının (özellikle pubokoksigeus kasının) kontrol dışı ve istemsiz şekilde kasılarak vajina girişini kapatması veya daraltmasıdır. Kadınlar cinsel birleşme esnasında bu durumu sıklıkla tamamen kilitlenme şeklinde deneyimlerler.
• Tüm Vücuda Yayılabilen Kasılmalar: İstemsiz kasılmalar sadece vajinal bölgeyle sınırlı kalmayıp bacakların sıkıca kapanmasına, bacakların hareket ettirilememesine, ayak parmaklarına kadar tüm vücudun kaskatı kesilmesine ve titremesine yol açabilir.
• Belirgin Ağrı, Acı ve Yanma Duygusu: Vajinaya girme veya giriş girişimleri sırasında pelvik ya da vulvovajinal bölgede şiddetli, sızlayıcı, donuk veya yakıcı bir acı ve yanma hissinin duyulmasıdır.
• Eşi/Partneri İtme ve Fiziksel Savunma: Cinsel birleşme denendiği anda kadının istemsizce partnerini eliyle itmesi, yataktan fırlaması, bacaklarını sıkarak kaçmaya çalışması veya vücudunu geriye doğru savurmasıdır.
• Yoğun Fizyolojik Tepkiler ve Panik Belirtileri: Yakınlaşma esnasında yoğun ağlama, titreme, kalp atış hızında artış (çarpıntı), terleme, bulantı, kusma ve hafif panik atak benzeri belirtilerin yaşanmasıdır. Semptomlar esnasında "sanki ölecekmiş gibi" hissetme durumu yaygındır.

2. Psikolojik ve Zihinsel (Bilişsel) Belirtiler

• Beklentisel Ağrı Korkusu (Anksiyete): Kadının, cinsel ilişki eyleminin gerçekleşeceğini beklerken veya eylem esnasında vajinasında şiddetli bir ağrı ve acı duyacağına dair kalıcı, tekrarlayan ve yoğun bir kaygı veya korku yaşamasıdır.
• Vajina Girişinde "Duvar" Algısı: Vajina girişinin kapalı olduğunu, orada "aşılmaz bir duvar" bulunduğunu veya penisin "tuğla duvara çarpması" gibi bir engelle karşılaşacağını düşünmektir.
• Zarar Görme, Yırtılma ve Kirlenme Korkuları: Vajinanın penisi içine alamayacak kadar küçük olduğu, birleşme olursa vajina duvarlarının yırtılacağı, aşırı kanama olacağı, parçalanacağı, hastalık kapacağı ya da kirleneceği gibi felaketleştirici (katastrofik) düşünceler taşımaktır.

3. Davranışsal ve Durumsal Belirtiler

• Cinsel Birleşmenin Gerçekleşememesi: Vajinal penetrasyonun penisin vajinaya girememesi sebebiyle hiçbir şekilde tamamlanamamasıdır. Bazı durumlarda çok az (kısmi) bir birleşmeye izin verilse bile, hemen ardından gelen aşırı kasılmalar birleşmenin yarım kalmasına yol açar.
• Cinsel ve Jinekolojik Kaçınma Eylemleri: Vajinaya parmak ya da tampon yerleştirilmesine izin vermeme veya tıbbi spekulum gibi bir cismin girmesinden aşırı korkma. Kadın hastalıkları uzmanına başvurmaktan, jinekolojik muayene masasına çıkmaktan veya muayene edilme fikrinden tamamen kaçınma durumudur.
• Cinselliği Erteleme ve Tetikleyiciler: Cinsellik üzerine konuşmaktan kaçınma, cinsel paylaşımları sürekli erteleme çabası ve hatta sadece cinsel ilişkiyi düşünmenin bile vücutta istemsiz kasılmaları tetiklemesidir.

Vajinismus belirtileri, kadının cinsel uyarılma düzeyine ve muayene/ilişki esnasındaki fiziksel ve psikolojik tolerans seviyesine göre farklı şiddet düzeylerinde (hafiften en şiddetliye kadar) kendini gösterebilir.

Vajinismus, literatürde %90'a varan başarı oranıyla en kolay tedavi edilebilen cinsel işlev bozukluklarından biri olarak kabul edilmektedir. Tedavi süreci hastanın duruma uyumuna ve uygulanan yönteme göre genellikle 1 ila 4 ay (ortalama 6-10 seans) sürmektedir. Vajinismus tedavisinde istemsiz fiziksel kasılmayı çözmeye yönelik bedensel egzersizlerden psikolojik engelleri hedefleyen terapi ekollerine ve biyolojik müdahalelere kadar geniş bir yelpazede kanıta dayalı yöntemler uygulanmaktadır:

1. Cinsel Terapi ve Bilişsel Davranışçı Terapi (BDT)

Vajinismus tedavisinde en yaygın kullanılan ve etkililiği en yüksek olan birincil yaklaşım Bilişsel Davranışçı Terapi (BDT) temelli yapılandırılmış cinsel terapidir. BDT'nin temel amacı; cinselliğe dair taşınan olumsuz inanışları (mitleri) doğru bilgilerle değiştirmek ve aşamalı egzersizlerle korkuyu yönetilebilir kılarak zihin-beden uyumunu sağlamaktır.

Bu terapi ekolünün temel bileşenleri şunlardır:

• Psiko-eğitim (Cinsel Bilgilendirme): Kadının ve partnerinin cinsel anatomi, üreme fonksiyonları ve cinsel birleşmenin fizyolojisi hakkında doğru ve bilimsel bilgilerle eğitilmesidir.
• Sistematik Duyarsızlaştırma: Korku ve kaygı düzeyini azaltmak amacıyla hastanın adım adım cinsel uyarılara ve duyumlara maruz bırakılması çalışmasıdır.
• Gevşeme ve Solunum Egzersizleri: Kaygı anında kas spazmını kontrol etmek ve vücudu gevşetmek için nefes ve progresif gevşeme teknikleri öğretilir.
• Ayna ve Beden Keşfi Egzersizleri: Kadının kendi cinsel organlarını ayna yardımıyla incelemesi, bedenini tanıması ve vajinal bölgeyi bir "tehdit" olarak algılamaktan vazgeçmesi hedeflenir.
• Parmak ve Dilatör (Genişletici) Egzersizleri: Vajina girişindeki kasların PC (pubokoksigeus) kas spazmı refleksini azaltmak, yeni bir kas hafızası oluşturmak ve vajinal genişliği kademeli olarak penetrasyona alıştırmak amacıyla kullanılır. Egzersizlere kadının kendi parmağıyla (veya en küçük boy dilatörle) başlanıp, kademe kademe eşinin parmağına ve daha büyük dilatörlere geçilerek cinsel birleşme aşamalandırılır.

2. Pelvik Taban Fizyoterapisi ve Telerehabilitasyon

Pelvik taban kaslarındaki aşırı gerginliği (hipertonisiteyi) azaltmak ve gevşeme motor kontrolünü sağlamak amacıyla pelvik taban fizyoterapisi uygulanır:

• Pelvik Taban Kas Eğitimi (Kegel Egzersizleri): Pelvik taban kaslarının izole şekilde kasılıp gevşetilmesinin öğretilmesiyle kas kontrolü ve dayanıklılığı artırılır.
• Biyofeedback (Biofeedback): Vajinal kasların kasılma düzeyini görsel veya işitsel sinyallerle hastaya yansıtarak, istemsiz fiziksel tepkilere karşı fizyolojik farkındalık kazanılmasını sağlar.
• Manuel Terapi ve Tetik Nokta Masajı: Pelvik taban çevresindeki kas tonusunu azaltmak ve ağrı eşiğini yükseltmek amacıyla fizyoterapist eşliğinde (veya hastanın kendi kendine) gluteal, piriformis ve perine çevresine uygulanan gevşetme teknikleridir.
• Telerehabilitasyon (Uzaktan Pelvik Taban Eğitimi): Son yıllarda online görüntülü görüşmeler üzerinden ev ortamında sunulan bu model, özellikle mahremiyet kaygısı yaşayan bireyler için erişim kolaylığı sağlamaktadır. Çalışmalar, haftada 3 seans uygulanan yüksek yoğunluklu telerehabilitasyon eğitiminin, haftada 1 seans uygulanan programa kıyasla ağrı şiddetinde (VAS) ve cinsel işlevde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek iyileşme sağladığını göstermektedir. Ancak yoğun fiziksel temas nedeniyle kısa vadede anksiyete ve depresyon puanlarında (HADS) geçici bir artış görülebilir; bu durum tedavinin başarısızlığı değil psikolojik yüzleşme süreci olarak kabul edilir.

3. Tıbbi ve Farmakolojik Müdahaleler

Tıbbi yöntemler, pelvik kaslardaki gerginliği ve kaygıyı biyolojik düzeyde hafifletmeyi hedefler:

• Botoks (Botulinum Toksini) Uygulaması: Vajina girişindeki kaslara (bulbospongiyos kası) botoks enjekte edilerek kasların geçici olarak gevşemesi sağlanır. Çalışmalarda, botoks uygulanan kadınların 6 ay boyunca vajinismusun tekrarlamasından korunduğu saptanmıştır.
• Lokal Farmakoloji: İlişki öncesinde veya egzersizlerde ağrıyı ve kasılmayı azaltmak amacıyla lokal anestezik etkili kremler/jeller (ksilosin jel, lignocaine jel, nitrogliserin merhem) kullanılabilmektedir.
• Sistemik İlaçlar: Kaygı seviyesini yönetmek için kas gevşeticiler, anksiyolitikler veya benzodiazepinler gevşeme egzersizleriyle kombine edilebilir. Ancak bazı antidepresan ve sakinleştiricilerin uyarılma ve orgazmı bozucu yan etkileri cinsel sorunları daha karmaşık hale getirebilir.
• Himenektomi (Cerrahi Girişim): Kızlık zarına yönelik operasyonlar cinsel acıyı gidermek için uygulanabilse de vajinismusun büyük çoğunlukla psikojenik olması nedeniyle bu müdahaleler genellikle sonuç vermez ve hastada travmatik etkilere yol açabilir. Bu nedenle kızlık zarında anatomik/organik bir engel (anomali) saptanmadıkça önerilmez.

4. Diğer Psikoterapi Ekolleri

• EMDR (Göz Hareketleriyle Duyarsızlaştırma ve Yeniden İşleme): Özellikle çocukluk çağı cinsel travmaları, taciz veya geçmişteki kötü cinsel deneyimlerin tetiklediği vajinismus vakalarında travmatik anıları işlemek ve kaygıyı gidermek için etkilidir.
• Hipnoterapi (Hipnoz): Kişinin bilinçaltındaki olumsuz cinsel şemalarını, acı/korku beklentilerini gevşemiş bir zihinsel boyutta olumlu düşüncelerle yeniden yapılandırmak amacıyla tercih edilir.
• Psikodrama ve Psikodinamik Terapi: Kadının iç dünyasındaki ve bilinçdışı düzeydeki çatışmalarını, ebeveyn ilişkilerindeki (ayrışma-bireyleşme) düğümleri çözmeyi hedefleyen diğer terapi modelleridir.

5. Bütüncül Yaklaşım Önerisi

Vajinismus sadece kadının fizyolojisinden kaynaklanan kişisel bir hastalık olarak görülmemeli; sosyokültürel çevre, toplumsal cinsiyet rolleri ve çift ilişkisindeki dinamikler (eş desteği vb.) de mutlaka hesaba katılmalıdır. Eşin tedavi sürecine dahil olması ve yapıcı bir tutum sergilemesi başarı şansını doğrudan artırır. Ayrıca salt penetrasyona (cinsel birleşmeye) odaklanan tek tip "paket programlar" yerine, kadının kendi cinselliğinden haz alabilmesini, cinsel doyumunu ve cinsel refahını önceleyen bütüncül bir yaklaşımın (sosyal hizmet uzmanı, jinekolog, psikiyatrist ve fizyoterapistin ortak çalışması) uygulanması en sağlıklı yoldur.

(Önemli Uyarı: Alkol kullanımı, okunmuş sular, sıcak banyolar veya tek seanslık mucizevi çözümler gibi bilimselliği olmayan alternatif yöntemler vajinismusun psikolojik kökenine çare olamadığı gibi duruma zarar vermekte ve cinsel uyarılmayı olumsuz etkilemektedir.)