Dissosiyatif Durumlarda Dürtü, Duygulanım, Mizaç

Dissosiyatif Durumlarda Dürtü, Duygulanım, Mizaç

Dissosiyatif kimlik bozukluğuna sahip olan hastaların geneline bakıldığında çocukluk dönemlerinde daha çok cinsel, duygusal, fiziksel istismara ve ihmale maruz kalmış kişiler olduklarını görürüz. Çoğunlukla çocukluk çağında yaşanan aile içi şiddet, nesnenin ilgisinden ve sevgisinden mahrum kalmak, yalnızlık, fiziksel hastalık, ölüm, savaş, saldırı, trafik kazası, deprem, istismar (duygusal, cinsel ve fiziksel), bakım vereni tarafından ihmale edilmek, aile içinde dışlanma ve değersiz görülme gibi birçok etkene maruz kalmak dissosiyatif durumun ortaya çıkmasına neden olur. Çocukluk çağı travmatik deneyimler bölünmeye yol açar. Birey rahatsız edici deneyimlerde sonra bulunduğu ortamdan kurtulmak için başka bir dünyaya çekilir. Yani alter kişilikler devreye girer ve ev sahibi yani asıl kişilik ise kaybolur. Birey bu şekilde kaygı, korku, utanç ve öfke gibi yoğun duygular içine girmesine neden olan dayanılmaz acıdan kurtulmuş olur.

Dissosiyatif kimlik bozukluğunun ortaya çıkmasın da çocukluk çağı travmatik deneyimlerle birlikte bireyin sahip olduğu dissosiyasyon becerisi de etkillidir. Bireyin zengin bir hayal dünyasına sahip olması ve hipnotize olmaya kabiliyetinin olması dissosiyasyon yeteneğinin yüksek olduğunu gösterir. Kısacası Dissosiyasyonu travmaya karşı bir savunma aracı olarak kullanan bireylerin içsel dünyaları daha yoğun ve hipnotize olmaya yatkın olmaları gerekir. Zengin bir hayal dünyasına sahip olan çocuklar yaşadıkları küçük çapta travmatik deneyimde bile dissosiyasyon durumuna geçebilir. Hayal dünyaları daha sınırlı olan çocukların ise dissosiyatif durma geçmeleri için yani dissosiyatif kimlik bozukluğunun oluşmasına daha güçlü travmatik deneyimler etken olur.

Dissosiyatif bireylerin dürtüleri hakkında bir bilgi olmamasıyla birlikte duygulanımlar hakkındaki düşünceler açıktır. Dissosiyatif bireylerin duygulanımları çok yoğundur.  Yaşanan travmatik olaylar sonucu bireyde kuvvetli duygulanımlar ortaya çıkar. Acı verici deneyimler sonuncunda bireyde daha çok korku, utanç, suçluluk kızgınlık ve kaygı gibi duygulanımlar ortaya çıkar. Düzensiz ve İşlenmemiş olan bu sert ve sarsıcı duygulanımlar bireyi dissosiyatif durumun içine çekebilir.

                                                                                                          HALİME ÇİÇEK

KAYNAKÇA

N. McWilliams, Psikanalitik Klinik Süreç İçinde Kişilik Yapısını Anlamak/ İkinci basım, İSTANBUL, (2020), ISBN: 978-605-399-551-7