Parçalanma Anksiyetesi Nedir: Belirtileri Nelerdir, Klinik Vakalar Ve Tedavi Yöntemleri

Parçalanma Anksiyetesi Nedir: Belirtileri Nelerdir, Klinik Vakalar Ve Tedavi Yöntemleri

1. Parçalanma Anksiyetesi (Fragmantasyon) Nedir Ve Nasıl Hissedilir?

1.1. Tanım, Bütüncül Psikoterapideki Yeri Ve Temel İşleyiş Mekanizması

Parçalanma anksiyetesi (fragmantasyon / kendilik dağılması kaygısı); bireyin zihinsel ve bedensel bütünlüğünü yitirme, benlik sınırlarının erimesi ve varlığının tamamen yok olma tehdidi altında kaldığını hissetmesi halidir. Bütüncül psikoterapi perspektifinde bu tablo; erken çocukluk dönemindeki gelişimsel duraklamalar, güvensiz bağlanma örüntüleri ve kendiliknesnesi işlevlerinin sistemik yetersizliği neticesinde ortaya çıkan köklü bir yapısal kırılganlıktır.

Bireyin bütünlüklü kendilik algısı, erken gelişim aşamalarında bakım veren nesneyle kurduğu duygusal ve fiziksel temaslar üzerinden inşa edilir. Çocukluk döneminde fizyolojik ve psikolojik ihtiyaçların ihmal, işgal, şiddet veya suiistimalle karşılaşması durumunda benlik yapısının hiyerarşik organizasyonu sağlanamaz. Ruhsal gelişim çizgisinde yaşantıların zihinsel imgelere, imgelerin ise simgelere ve dile dökülemediği bu duraklamalarda birey, kendilik bütünlüğünü koruyamaz.

İşleyiş mekanizması açısından parçalanma kaygısı, yalnızca nevrotik düzlemde yaşanan basit bir korku tepkisi değildir; zihinsel tasarım ile beden imgesinin birbirinden kopması, benlik sınırlarının erimesi ve varlığın çözülmesidir. Bütüncül psikoterapide bu durum; psikoza yakın düzeydeki ağır kişilik organizasyonlarının, narsistik kırılmaların ve şizoid yarılmaların temelindeki en birincil dinamik olarak ele alınır.

1.2. Somatizasyon Ve Beden Algısı Bozulmaları: Panik Ataklar Ve Histerik Yumru

Zihinsel düzlemde kapsanamayan ve simgeleştirilemeyen parçalanma kaygısı, kendisini doğrudan beden üzerinden somatize ederek dışa vurur. Bu klinik tabloda öne çıkan temel somatik tezahürler şu şekildedir:

• Depersonalizasyon Ve Derealizasyon (Beden Ve Gerçeklikten Kopuş): Kişi kendi bedenini parçalanmış, organlarını yerinden çıkmış veya kendisine yabancılaşmış olarak algılar. Çevresindeki dünya saydamlaşır, bir sis perdesinin arkasından izleniyormuşçasına gerçek dışı görünür.
• Panik Ataklar Ve Bedensel Kontrol Kaybı: İçsel dağılma hissi, tırmanan bir bedensel felaket beklentisine dönüşür. Kalp çarpıntısı, nefes darlığı ve organların işlevini yitireceği korkusu, aslında zihinsel yapının parçalanmasını önlemeye yönelik ilkel kontrol çabasının başarısızlığa uğradığını gösterir.
• Histerik Yumru (Globus Hystericus) Ve Beden İmgesinin Bozulması: Boğazda düğümlenme, yutkunamama veya bedenin içindeki sıvıların dışarı akacağı korkusu gibi bedensel duyumlar sıkça görülür. İfade edilemeyen ham kaygı ve ilkel öfke, boğaz bölgesinde somatik bir tıkanıklık yaratarak kendiliğin dağılmasını engellemeye çalışan bedensel bir savunma hattı oluşturur.

2. Kuramsal Yaklaşımlarda Kendilik Dağılması Ve Parçalanma Kaygısı

2.1. Heinz Kohut Ve Kendilik Psikolojisi: Aynalanma Eksikliği Ve Kendiliknesnesi Hasarı

Heinz Kohut'un Kendilik Psikolojisi kuramına göre parçalanma anksiyetesi, kendilik yapısının bütünleşememesi ve tutarlı bir organizasyona ulaşamaması sonucunda yaşanır. Çocuk, gelişim sürecinde kendi varlığının onaylanması ve güçlendirilmesi için bakıcılarına (kendiliknesnelerine) ihtiyaç duyar.

2.2. Otto Kernberg Ve Aktarım Odaklı Terapi: İlkel Savunmalar Ve Bölme Mekanizması

Otto Kernberg, nesne ilişkileri kuramı çerçevesinde parçalanma anksiyetesini, egonun zayıflığı ve ilkel savunma mekanizmalarının aşırı kullanımıyla açıklar. Egonun bütünleştirme kapasitesi yetersiz olduğunda, benlik yapısı parçalanmaya açık hale gelir.

• Bölme (Splitting): Kendilik ve nesne tasarımlarının "iyi" ve "kötü" parçaları birleştirilemez. Birey zihnindeki iyi ve kötü imgeleri tamamen ayrı tutar; bu durum kimlik karmaşasına (identity diffusion) ve içsel yapının parçalanmasına yol açar.
• Yansıtmalı Özdeşim (Projective Identification): Birey kendi içindeki tolere edemediği yıkıcı, agresif parçaları ötekine yansıtır ve ardından ötekini kontrol etmeye çalışır. Bu durum ego sınırlarını zayıflatarak dağılma kaygısını artırır.
• İlkel Değersizleştirme Ve İidealizasyon: Nesnelerin sürekli aşırı yüceltilmesi ile aniden değersizleştirilmesi arasında gidip gelen duygusal sallantı, kendilik yapısının stabil kalmasını engeller.

2.3. James Masterson Ve Kendilik Bozuklukları: Şizoid Geri Çekilme Ve Terk Depresyonu

James Masterson, gelişimsel basamaklarda gerçek kendiliğin aktivasyonuna odaklanır. Çocuk, özerkleşme adımları attığında ebeveyn tarafından sevgisizlikle tehdit edilir veya terk edilirse, ağır bir Terk Depresyonu yaşar. Terk depresyonu ve parçalanma ilişkisi basamaklı olarak şu şekilde gelişir:

• 1. Aşama — Gerçek Kendilik Aktivasyonu: Birey özgün arzularını ve özerk adımlarını ortaya koymaya çalışır.
• 2. Aşama — Bakıcının Destek Çekmesi Ve Terk Edilme Hissi: Özerkleşmeye tahammül edemeyen bakıcı, duygusal desteğini aniden çeker.
• 3. Aşama — Terk Depresyonu Ve Parçalanma Kaygısı: Birey varoluşsal bir dağılma dehşeti ve derin bir terk edilme depresyonu yaşar.
• 4. Aşama — Savunmacı Yapılanmaların Gelmesi:
  • Şizoid Geri Çekilme: Birey ilişkisel temastan tamamen koparak kendi içsel/zihinsel sığınağına çekilir.
  • Narsistik Savunmalar: Birey sahte bir büyüklükçülük kalkanı inşa ederek içsel kırılganlığını gizlemeye çalışır.

2.4. Gestalt Ve Duygu Odaklı Terapi (DOT): Temas Kopuklukları Ve Bedensel Deneyim

Gestalt ve Duygu Odaklı Terapi ekollerine göre parçalanma; "bütünsel şeklin" (Gestalt) bozulması, temassızlık, şekil-zemin (figure-ground) ilişkisinin çökmesi ve işlenmemiş birincil uyumsuz duyguların zihinde ve bedende hapsolmasıdır. Temas sınırları bozulan birey, tamamlanmamış işler (unfinished business) nedeniyle bedensel duyumlarından ve anlık deneyimlerinden koparak benlik bütünlüğünü yitirir.

3. Günlük Yaşamdan Ve Klinikten Somut Vaka Ve Durum Örnekleri

3.1. Klinikten Parçalanma Rüyaları: Gövdesi Olmayan Ve Bedene Dikilen Kafa Vakaları

Klinik seanslarda anlatılan parçalanma rüyaları, bireyin iç dünyasındaki kendilik dağılmasını ve beden imgesindeki kırılmaları simgesel bir dille dışa vurur. Zihinsel gelişimdeki Yaşantı \rightarrow İmgelem \rightarrow Simgeleme hiyerarşisi kırıldığında, işlenemeyen yaşantılar sembolleşemez ve rüyalarda somatize olmuş ilkel imgelemler olarak belirir.

Vaka Rüyası 1 (Gövdesiz Beden Ve Gazlı Bez Vakası): "Evvelsi akşam bir rüya gördüm. Rüyamda gövdemin ortası yoktu. Karnımın olması gereken yerler yok. İç organlarım dışardaydı. Karnımda olması gereken yerler bir dilim gibi kesilip çıkartılmış, iç organlarım da sanki sırtıma yapıştırılmış, hepsi dışarıda gözüküyor. Sargı beziyle iç organlarımı kapatmam gerektiğini düşünüyorum. Bir de sürekli su içtiğimde, su o boşluktan aşağıya mı akacak, çişimi yapsam aşağıya mı akacak şimdi diye düşünüp üzülüyorum. Artık su içemeyeceğimi düşünüyorum. İçsem hepsi aşağıya akıp gidecek diyorum..."

Psikodinamik Ve Kuramsal Çözümleme: Bu rüyada birey, kendilik bütünlüğünü ve beden imgesini tamamen yitirmiştir. Gövdenin ortasının olmaması, duygusal tutarlılığın ve kendilik merkezinin yıkıldığını gösterir. İç organların sırtına yapıştırılması ve sargı beziyle kapatılma çabası, dağılan yapıyı korumaya yönelik çaresiz bir savunmadır. Su içtiğinde veya boşaltım yaptığında her şeyin boşluktan aşağı akacağı kaygısı; Dr. Tahir Özakkaş'ın vurguladığı üzere, yaşantının zihinsel imgeye dönüştüğü ancak bir türlü simgeleşemediği (soma ve eylemde takılı kaldığı) gelişimsel duraklamayı açıkça gösterir. Birey, sınırları sağlayan kapsayıcı bir ego yapısından mahrumdur.

Vaka Rüyası 2 (Zombi Gibi Bedene Dikilen Kafa Vakası): "Bir adam var ama bu adamın sadece kafası var, yerde duruyor ve canlı. Adam sadece kafa olarak yaşıyor yani. Bu adam beni çok seviyormuş... Sonra adam kendine bir beden bulmuş olarak geri döndü ama aslında o beden onun değil, ödünç gibi bir şey. Boynuna bakıyorum, boydan boya dikiş, iplikleri görüyorum. Kafasını bedene dikmişler, et parçaları var zombi filmlerindeki gibi! Boynu çok kısa ve kafası bedenin üzerinde biraz garip duruyor; ama artık tam bir insan. Boyun biraz eğreti duruyor, zaten o da çok dikkatli hareket ediyor. Boynunun sallanmamasına dikkat ediyor yoksa kafa yere düşebilir..."

Psikodinamik Ve Kuramsal Çözümleme: Yerde tek başına duran canlı kafa simgesi, zihinsel süreçlerin bedenden ve duygulardan tamamen koptuğu psikoza yakın veya ağır şizoid bir yarılmayı ifade eder. Bedene eğreti bir şekilde dikişlerle tutturulmuş kafa imgesi, Dr. Tahir Özakkaş'ın kavramsallaştırdığı "Bütünün Parçalanma İlkesi", "Deformasyon İlkesi" ve "Zum İlkesi" dinamiklerini somutlaştırır. Birey, sahte bir kendilik (false self) inşa ederek toplum içinde "tam bir insanmış" gibi var olmaya çalışmaktadır. Boynun sallanması durumında kafanın düşme riski ise, en ufak bir ilişkisel stres veya duygusal yüklenme anında kendilik bütünlüğünün aniden parçalanabileceğine dair duyulan dehşet verici fragmantasyon anksiyetesini temsil eder.

3.2. İlişkisel Düzlemde Dağılma: Narsistik Öfke, Aynalanma İhtiyacı Ve Bağımlı İlişkiler

Parçalanma anksiyetesi günlük yaşamda ve ilişkilerde şu dinamiklerle kendisini gösterir:

• Reddedilme Anında Narsistik Öfke Patlamaları: Birey, öteki tarafından onaylanmadığında veya eleştirildiğinde içsel bütünlüğü tehdit altına girer. Ortaya çıkan devasa öfke ve yıkıcılık, aslında parçalanan kendiliği bir arada tutmaya çalışan ilkel bir yapıştırıcı işlevi görür.
• Sürekli Aynalanma İhtiyacı Ve Onay Bağımlılığı: Kendi içsel değerini ve bütünlüğünü tek başına sürdüremeyen birey, sürekli ötekinin gözündeki takdir ve onaya muhtaçtır. Aynalanma kesildiği anda boşluk, anlamsızlık ve dağılma hissi baş gösterir.
• Ötekine Yapışan Bağımlı İlişki Modelleri: Kendi benlik sınırları zayıf olan bireyler, ötekini bir "kendiliknesnesi" olarak kullanır. Partnerinden ayrılma veya mesafe girme ihtimali belirdiğinde, tıpkı organını kaybedecekmişçesine yoğun bir parçalanma ve varoluşsal panik yaşarlar.

3.3. Bakışlar Ve Varlığın Yok Olması: Nesne İletişimsizliği Ve Buharlaşma Hissi

Gelişimsel süreçte anne ile bebek arasındaki göz teması, kendiliğin inşasındaki ilk aynadır. Ancak kopuk, nesnesiz ve yıkıcı bakışlar kendiliği parçalayabilir:

"Annemin bazı bakışlarını düşünüyorum... O şöyle yapıyor, bazen bakarken senin varlığını onaylıyor gibi gözüküyor ama bunu sadece onayladığı varlığını parçalamak için yapıyor. Sen sanki yap-bozsun (puzzle) da seni önce birleştiriyor, sonra da parçalıyor. Kendini acayip suçlu, değersiz hissettiriyor ve o bakış seni yok etmese de sen buharlaşıp havaya karışmayı diliyorsun zaten kendiliğinden..."

Klinik açıdan incelendiğinde; ilişkisiz, otistik/kopuk anne bakışı, muhatabının yüzünü delip geçerek arkasındaki duvara bakar. Bireyi tamamen saydamlaştırarak yok sayan bu bakış, ötekinin varlığında kendi varlığını hissedememe felaketine yol açar. Birey, bir puzzle gibi önce birleştirilip ardından parçalandığı bu nesne iletişimsizliği karşısında fiziki sınırlarını koruyamaz ve buharlaşarak yok olma hissi yaşar.

4. Parçalanma Anksiyetesinde Psikoterapi Yöntemleri Ve Müdahale Yolları

4.1. Kohut'un Kendilik Psikolojisi Müdahaleleri: Aynalanma, İidealizasyon Ve Kendiliknesnesi Teması

Heinz Kohut'un yaklaşımında terapist, hastanın parçalanmış kendiliğini onarmak için kendisini bir kendiliknesnesi olarak sunar:

1. Kendiliknesnesi Aktarımının Kabulü: Terapist, hastanın aynalanma, idealizasyon ve ikizlik ihtiyaçlarını yargılamadan karşılar.
2. Empatik Anlayış Ve Kapsama (Gıyabında İçe Bakış): Terapist, hastanın iç dünyasını onun gözünden görerek "vicarious introspection" yöntemiyle empatik duruşu sürdürür.
3. Optimal Kırılmalar İle Entegre Edici Yorumlama: Terapi sürecinde kaçınılmaz olarak yaşanan küçük insani aksaklıklar (optimal kırılmalar), terapistin empatik yorumlarıyla işlenir. Birey bu sayede terzisel bir dönüşümle (transmuting internalisation) eksik kendilik işlevlerini kendi zihnine mal eder.

4.2. Aktarım Odaklı Terapi (AOT): İlkel Çatışmalar Ve Netleşme Müdahaleleri

Otto Kernberg'in geliştirdiği Aktarım Odaklı Terapi, "burada ve şimdi" ilkesiyle ilkel nesne ilişkileri diyadlarını odağa alır. Terapötik müdahale akışı şu adımlarla ilerler:

1. Terapi Odasında Bölünmüş Aktarımın Ortaya Çıkması: Hastanın zihnindeki bölünmüş iyi ve kötü kendilik/nesne imgeleri terapi ortamına yansıtılır.
2. Netleştirme (Clarification): Hastanın zihnindeki çelişkili durumlar, belirsiz algılar ve flu alanlar soru-cevaplarla belirginleştirilir.
3. Yüzleştirme (Confrontation): Hastanın sözel ifadeleri ile sergilediği davranışsal ve duygusal tutarsızlıklar güvenli bir dille hastanın dikkatine sunulur.
4. Yorumlama (Interpretation): İlkel savunma mekanizmalarının, bölmenin ve parçalanma kaygısının ardındaki derin nesne ilişkileri çatışması çözümlenir.

4.3. Duygu Odaklı Terapi (DOT): Somatik Topraklama Ve İki Sandalye Tekniği

Duygu Odaklı Terapi ve Gestalt teknikleri, somatik deneyim ve parçalanmış kendilik parçalarının yüzleştirilmesine dayanır:

• 1. Somatik Topraklama (Somatic Grounding) Uygulaması: Dağılma anında hastanın beden duyumlarına odaklanması sağlanır. Ayakların yere basması, nefesin ritminin hissedilmesi ve bedenin fiziksel sınırlarının fark edilmesiyle somatik topraklama gerçekleştirilir.
• 2. Duygusal Farkındalık Ve Odaklanma (Focusing): Bireyin bedeninde hissettiği ham, tanımsız kaygının (boğazdaki yumru, karındaki boşluk) anlamlandırılması ve sözel duyguya dönüştürülmesi sağlanır.
• 3. İki Sandalye Tekniği (Two-Chair Technique): Kendiliğin çatışan veya parçalanmış tarafları (örneğin; cezalandırıcı/yıkıcı taraf ile ezilen/korkan taraf) farklı sandalyelere oturtularak konuşturulur. Amaç, kopuk parçaların temas kurmasını ve bütünleşmesini sağlamaktır.

4.4. Terapötik Kapsama (Containing): Terapistin Düzenleyici İşlevi Ve Bütünleşme

• Bion'un Kapsama (Containing) Mekanizması: Parçalanma anksiyetesi yaşayan hasta, kendi zihninde işleyemediği, sindiremediği ilkel kaygı ve agresyon parçacıklarını (Beta öğeleri / ham yaşantı) yansıtmalı özdeşimle terapiste aktarır.
• Terapistin Dönüştürücü İşlevi (Rêverie): Terapist, hastadan gelen bu deşarj edilmemiş ham Beta öğelerini kendi zihinsel süzgecinde (rêverie işlevi) kapsar, sindirir ve katlanılabilir, zihinselleştirilebilir forma (Alfa öğelerine) dönüştürerek hastaya geri verir.
• Çerçevenin Güvenli Kapsayıcılığı: Terapötik çerçevenin (seans saatleri, sabit mekan, profesyonel sınırlar) sarsılmaz duruşu, hastanın dağılan kendilik yapısı için güvenli bir dış kabuk (kapsayıcı) görevi görür.

5. Sonuç Ve Klinik Sentez

Parçalanma anksiyetesi (fragmantasyon), insan ruhsallığının deneyimleyebileceği en temel ve en derindeki varoluşsal tehdittir. Bireyin erken dönem gelişimsel süreçlerde güvenli bir kendiliknesnesi ilişkisinden mahrum kalması veya ağır travmatik yaşantılara maruz kalması, zihinsel ve bedensel yapının bütünleşmesini engellemektedir. Klinik rüyalarda, bedensel somatizasyonlarda ve ilişkisel dinamiklerde kendisini açıkça gösteren bu dağılma hali, psikoterapide tek bir kurama bağımlı kalmaksızın bütüncül bir yaklaşımla ele alınmalıdır.

Bütüncül psikoterapi yaklaşımı; Kohut’un empatik aynalamasını, Kernberg’in sınırları netleştiren aktarım odaklı müdahalelerini, Gestalt’ın bedensel topraklama tekniklerini ve Bion’un terapötik kapsama işlevini sentezleyerek parçalanmış kendilik yapısının yeniden inşa edilmesine imkan tanır. Terapinin nihai amacı; ham ve işlenmemiş yaşantıları imgelemden geçirerek simgeye ve dile dökümlemek, bireye tutarlı, esnek ve bütüncül bir kendilik yapısı kazandırmaktır.

• Parçalanma Kaygısı Bir İrade Eksikliği Değil, Yapısal Bir Hasardır: Parçalanma anksiyetesi, bireyin zihinsel ve bedensel bütünlüğünü yitirme korkusu olup, erken dönem gelişimsel duraklamalardan ve güvensiz bağlanmadan kaynaklanır.
• Beden Zihnin Aynasıdır: Simgeleştirilemeyen parçalanma kaygısı; panik ataklar, histerik yumru ve depersonalizasyon gibi somatizasyon biçimleriyle beden üzerinde somutlaşır.
• Rüyalar Kendilik Mimarisi Hakkında Doğrudan Bilgi Verir: Gövdesiz bedenler, dikişli kafalar veya saydamlaşan bakışlar içeren rüyalar; yaşantı-imge-simge hiyerarşisindeki kırılmaların ve sahte kendilik yapılanmalarının en net simgeleridir.
• Terapötik İlişki İyileşmenin Anahtarıdır: Parçalanmış bir kendilik; ancak terapistin kapsayıcı zihni (rêverie), Beta öğelerini Alfa öğelerine dönüştüren empatik aynalaması ve güvenli terapötik çerçeve içerisinde kademeli olarak bütünleşebilir.

Parçalanma Anksiyetesi Rüyalardaki Görünümü

Parçalanma anksiyetesi (fragmantasyon kaygısı / kendilik dağılması), psikanalitik kuramda ve özellikle Heinz Kohut’un Kendilik Psikolojisi'nde, bireyin çekirdek kendilik bütünlüğünün dağılacağı, zihinsel ve bedensel yapısının çökeceği yönündeki en ilkel ve derin korkudur.

Erken çocukluk döneminde birincil bakımverenden yeterli empatik aynalanma alınamadığında, ağır narsistik yaralanmalar yaşandığında veya travmatik durumlar metabolize edilemediğinde, zihin bu parçalanma dehşetini rüyalar aracılığıyla simgesel biçimlere dönüştürerek işlemlemeye ve onarmaya çalışır.

Kaynaklarınızda yer alan klinik vaka dökümleri ve rüya analizlerine göre parçalanma anksiyetesi rüyalarda temel olarak şu semboller ve sahnelerle belirginleşir:

1. Beden Bütünlüğünün Bozulması ve Organ Parçalanmaları

Parçalanma anksiyetesinin en doğrudan dışavurumu beden imgesinin yıkımıdır:

• Gövdenin ve Organların Dışarıda Olması: Gövdenin ortasının bir dilim gibi kesilip çıkarılması, iç organların dışarıda kalması, sırtına yapışmış şekilde durması ve içilen suyun aşağıya akacağı kaygısı, Sandor Rado'nun tanımladığı bedensel (proprioseptif) kendilik algısının ağır biçimde parçalandığını gösterir.
• Kopuk Kafa ve Dikişli/Eğreti Beden: Yerde sadece canlı bir kafa olarak durma ve bu kafanın dikiş iplikleriyle başka bir bedene zombi gibi eğreti bir şekilde dikilmesi, zihin-beden yarılmasını ve egonun ne kadar kırılgan ipliklerle tutturulduğunu sergiler.
• Bedenin Çürümesi ve Dökülmesi: Yunan heykeli gibi görünen bir vücudun aniden çürüyüp parçalanması, kolların ve bacakların kırılıp kopması veya dişlerin jöleye dönüşerek dökülmesi, narsistik kendilik zırhının çöküşünü simgeler.

2. Ev, Bina ve Mekan Yıkımları (Psişik Yapının Çöküşü)

Rüyalarda ev ve yatak odası figürü, bireyin zihinsel sığınağını ve psişik duvarlarını temsil eder:

• Duvarların Darmadağın Olması: Yatak odasının veya evin dış duvarlarının tamamen yok olması, darmadağın veya harap halde bulunması, koruyucu zihinsel sınırların kaybolduğunu açığa çıkarır.
• Deprem, Zelzele ve Binaların Çökmesi: Yaşanan kriz anlarında devasa binaların, köprülerin çökmesi veya kıyamet kopmuş gibi dünyanın başa yıkılması, tutunulacak içsel kendilik yapısının çöktüğünü gösterir.

3. Sesin Çıkmaması, Görünmezlik ve Buharlaşma

Görülmeme ve aynalanmama deneyimi rüyada varoluşsal yok oluş olarak sahnelenir:

• Sesin Boğazda Düğümlenmesi: Büyük bir tehlike anında veya kalabalıklar arasında avazı çıktığı kadar bağırdığı halde sesin çıkmaması, kimsenin kişiyi fark etmemesi veya insanların onun içinden geçip gitmesi.
• Saydamlaşma ve Yap-Boz (Puzzle) Olma: Ötekinin otistik/yok edici bakışıyla yüzün delinip geçilmesi, saydamlaşması ve ötekinin kişiyi önce bir puzzle gibi birleştirip sonra parçalamasıyla havalara karışıp buharlaşma fantezileri.

4. Yutucu Devasa Doğal Güçler ve Mekanik Tehditler

• Her Şeyi Yutan Dev Kabarcıklar ve Tsunami Dalgaları: Binasına doğru ilerleyen ve yolundaki her nesneyi yutup şekilsizleştiren dev su kabarcıkları veya her şeyi kaplayan tsunami dalgaları, depresif ve parçalayıcı krizlerin kendiliği yutma tehdididir.
• Kontrol Edilemeyen Robotlar ve Makineler: Kendiliknesnesi işlevlerinin çökmesiyle birlikte ortamda devasa zalim robotların, makinelerin kontrolü ele geçirmesi ve insanları doğrrayıp biçmesi (ikincil aynalanma eksikliği ve mekanikleşme).

5. Rüyadaki Terapötik İşlev (Neden Görülür?)

Duygu Odaklı ve Psikanalitik yaklaşımlara göre rüyalar, sağ beyinde biriken kaotik ve hazmedilemeyen duyguların sol beyin simgelerine dökülerek sindirilme (metabolize edilme) çabasıdır. Birey, uyanık yaşamda yüzleşemediği parçalanma dehşetini rüyada simgeleştirerek hem kaygıyı sınırlandırmaya hem de sarsılan kendilik yapısını yeniden inşa etmeye çalışır.

Kaynakça (References)

• • Akhtar, S. Ağır Kişilik Bozukluklarının Tanı ve Sağaltımı İçin Başvuru Kitabı. Psikoterapi Enstitüsü Yayınları.
  • Kohut, H. Kendiliğin Çözümlenmesi. Psikoterapi Enstitüsü Yayınları.
  • Kohut, H. Kendiliğin Yeniden Yapılanması. Psikoterapi Enstitüsü Yayınları.
  • Masterson, J. F. & Klein, R. Kendilik Bozukluklarının Tedavisinde Yeni Ufuklar. Psikoterapi Enstitüsü Yayınları.
  • Özakkaş, T. Narsisizm ve Terapisi. Psikoterapi Enstitüsü Yayınları.
  • Özakkaş, T. Süresi Sınırlı Dinamik Psikoterapi Eğitimi (1 & 2. Cilt). Psikoterapi Enstitüsü Yayınları.
  • PDM-2 Task Force. Psychodynamic Diagnostic Manual (PDM-2) / Psikodinamik Tanı Kılavuzu 1, 2 & 3. Psikoterapi Enstitüsü Yayınları.
  • Fonagy, P. et al. (2002). Affect Regulation, Mentalization, and the Development of the Self. New York: Other Books.
  • Kohut, H. (1971). The Analysis of the Self. New York: International Universities Press.
  • Winnicott, D. W. (1967). Mirror-role of mother and family in child development. London: Hogarth Press.

• • Elliott, R. et al. (2004). Learning Emotion-Focused Therapy: The Process-Experiential Approach to Change. Washington, DC: APA.
  • Porges, S. W. (2011). The Polyvagal Theory: Neurophysiological Foundations of Emotions, Attachment, Communication, and Self-regulation. New York: W. W. Norton & Company.